Travel Journal

South Australia

(Thursday 21 January 2010) by The big fat frogs
Ongeveer een week geleden zijn wij de grens overgegaan van de staat Victoria naar South Australia. Niet dat je er veel van merkt, het is en blijft warm, hittig en droog. We hadden een speciaal doel met deze rit, Ies wilde namelijk nog een aantal bijzondere vogels bekijken in het natuurreservaat Gluepot. Hiervoor hadden we zowaar een Nederlandse vogelgids. Hij woonde al zo'n 15 jaar in Australie en zo nu en dan gebruikte hij Engelse woorden in zijn Nederlandse zinnen, zoals ' ik zie je there'. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat je daar zelf ook al snel last van krijgt als je hier een tijdje aan het rondfietsen bent. Zelfs de originele Australische tongval neem je over!

Peter Waanders, zo heette de vogelgids, heeft ons een paar prachtige vogels laten zien. De Black-Eared Miner is een vogel die bijna uitgestorven is en de kans was groot dat we die niet zouden zien. Maar tada! Hij liet zich wel degelijk zien!! Verder nog een aantal bijzondere vogels, maar die ga ik maar niet allemaal opnoemen. Voor alle vogelaars die dit blog lezen; als jullie meer willen weten, verwijs ik jullie door naar Ies, die zal alles tot in detail vertellen. :-O

De dag na onze vogelexcursie fietsten we richting Adelaide. Ons doel voor die dag was het Brookfield National Park. Er leven in dit park een aantal Southern Hairy-Nosed Wombats die we graag in levende lijve wilden zien. We hadden er namelijk al een platgereden op de weg zien liggen. Bij het park aangekomen staat er een bord met grote letters: 'No Camping'. En dat was nou precies wat we wel wilden. We hebben de stoute schoenen aangetrokken en ergens een stuk van de weg af in de bosjes onze tent opgezet. 7-) De enige mensen die we daar zijn tegengekomen, waren een stel volunteers die takken aan het opruimen waren. Geen idee waar dat voor diende, maar ze waren meer dan enthousiast dat wij interesse hadden in 'hun' park. Als ze geweten hadden dat we de regels flink aan onze laars lapten, hadden ze minder blij gekeken.
Tegen de schemering gingen we maar eens op Wombat-pad. Ies had met zijn GPS een aantal Wombathollen vastgelegd. Er moesten daar zeker van die beestjes zitten, want er lagen heel wat verse drollen bij hun holletjes. Het vervelende van die beestjes is dat ze heel diep in de grond wonen en overdag daar verblijven, met name in de hete zomers. Pas s avonds steken ze hun kop boven het zand en gaan ze grazen. Nou hadden wij ons niet verder verdiept in het geval Wombat, en wisten niet precies of ze bij het vallen van de avond of pas later in de nacht naar boven zouden komen. We hebben een tijd bij hun holletjes gewacht, maar het enige wat we hebben gezien op onze nachtelijke wandeling waren een paar verschrikte kangaroos. Hopelijk hebben we in Tasmanie meer geluk.

Onze reis gaat natuurlijk weer verder en we buigen al fietsend af naar het zuiden richting de Great Ocean Road. Op naar nieuwe avonturen!

PS. Bedankt voor alle reacties, we waarderen ze erg, alleen hebben we meestal te weinig tijd om zelf te reageren.

  • regels by Arnold
  • reactie reis ggo by Jenneke van de Weteringh
  • hy by ex-pupils
  • g.troost@solcon.nl by evelien
  • Stelletje stouterds by DES
  • Hoi! by Mum and Dad


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active