Travel Journal

Good morning Vietnam!

(Tuesday 15 June 2010) by The big fat frogs
Een hele goede morgen, middag, avond, of zelfs nacht,

We zijn weer eens in geciviliseerd gebied en dat betekent snel een internetcafe opzoeken en een blogje typen over het zoveelste mooie land: Vietnam.
Dit land stond al vanaf de basisschool op mijn verlanglijst. Ik krijg het niet op een presenteerblaadje geleverd, maar heb er voor gevlogen, gevaren en gefietst. Juist daardoor kreeg ik een extra kick, toen we de grens passeerden.
De vraag is, waarom ik zo graag naar Vietnam wilde. Tja, klinkt misschien raar, maar mijn interesse in Vietnam werd vooral gewekt door de Vietnamoorlog. Films als 'Platoon', 'Good morning Vietnam', 'Full metal jacket' en 'Apocalypse now' hebben daaraan bijgedragen. Maar met een paar speelfilms was ik toch niet tevreden. En nu zit ik in datzelfde land om de andere kant van de medaille te bekijken: de oorlogservaringen van de Viet Cong, oftewel de Vietnamese querillastrijders.

Hannah vindt wapens leuk
Hannah vindt wapens leuk


















Een aantal dagen na binnenkomst in Vietnam kwamen we aan in Ho Chi Minh city, de voormalige hoofdstad Saigon. Daar boekten we voor de volgende ochtend een trip naar de Cu Chi tunnels. Deze tunnels werden in de oorlog gegraven en gebruikt door de plaatselijke bevolking - en de Viet Cong - om zich te verschuilen tegen de Amerikaanse bommenregen. Eigenlijk was het een heel dorp onder de grond, compleet met ziekenhuis. Ook gaf het de Viet Cong een goede gelegenheid om verrassingsaanvallen uit te voeren op Amerikaanse patrouilles etc. De tunnels stonden met elkaar in verbinding en hadden bijelkaar een lengte van 200 km. Nu is er alleen nog een klein stukje tunnel over, waar je doorheen mag kruipen om te ervaren hoe het geweest moet zijn. Stel je voor: je moet je heel stil voortbewegen, want de vijand ligt op de loer en je hebt geen licht, terwijl je geen hand voor ogen kan zien. Ik denk dat het vrij angstige momenten waren voor die mensen.
Om ons nog meer te verdiepen in de Vietnamese kant van de oorlog hebben we het War Remnant Museum in Ho Chi Minh een bezoek gebracht. Daar word je stilgezet bij het feit hoe gruwelijk een oorlog is, ook voor de gewone burger. De Amerikanen hebben in deze oorlog gebruik gemaakt van chemische wapens. Bommen die ervoor zorgden dat er geen blaadje aan de boom bleef hangen, zorgden ook voor heel veel verminkte volwassenen en misvormde baby's.
Nee, oorlog bestaat niet uit prachtige heldenverhalen, maar is een afschuwelijk feit, waarvan we kunnen leren. Maar of we er ook van leren, is nog maar de vraag...

Wat zit er in de mand?
Wat zit er in de mand?














Gelukkig is het niet alleen oorlog wat de klok slaat, maar zijn er ook genoeg andere interessante dingen te zien en te doen. Zo hebben we met een klein, houten bootje de floating market bezocht. Niet zo maar een mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmarkt (de m-toets van het toetsenbord blijft af en toe hangen), maar een waarbij fruit, groenten en andere lekkernijen per boot aan de man worden gebracht. We hoefden alleen maar rustig tussen de 'marktbootjes' door te varen en te kijken naar mannen die een vracht meloenen van de ene boot naar de andere aan het overhevelen waren en vrouwen die aan ons thee of koffie proberen te verkopen. Na een uur hadden we de markt rondgevaren en gingen we weer eens op huis aan. Er stonden die dag namelijk nog meer dingen op het programma, waaronder een erg leuke, doch inspannende bezigheid: fietsen door Ho Chi Minh stad. Hadden we de ervaring van fietsen door het drukke Singapore of Bangkok, Ho Chi Minh sloeg werkelijk alles. Iedereen lapt hier de verkeersregels aan hun slipper en dat betekent dus dat alles mag. Soms relaxed, soms minder. Toch schijnt Hanoi (hoofdstad) nog erger te zijn. Daar worden soms brommerfiles vermeld van 3 tot 4 km en 15 brommers breed! We zullen het wel zien.
Vooralsnog zitten wij er ver vandaan en hebben we de koelte van de bergen opgezocht. Na een paar dagen in Cat Tien National Park te zijn geweest voor een aantal tropenvogels en de Siamese krokodil, hebben we koers gezet naar Dalat. Deze stad is in de 19e eeuw door de Fransen gebouwd en doet inderdaad nogal Europees aan. Het ligt op 1450 m hoogte en vanaf Cat Tien dat op 100 m hoog ligt, betekende dat voor ons twee klimdagen in het vooruitzicht. Met veel gezweet en een voldaan gevoel kwamen we uiteindelijk in Dalat. Hier gaat weer flink gevogeld worden, maar daarover hopen we meer te vertellen in een volgend verslag.

Aan iedereen een prettige zomer toegewenst en wederom dank voor reacties.

Groeten,
Ies en HannaH

  • groot nieuws! by M&L&H
  • Hoi! by Hemmabombemmafiederemma
  • gangsta & talibanman by asivandeadministrasie
  • platoon by Martientje
  • Contra-Collecte by Willibiirdse
  • Ies trekt dieren aan by Willem
    • de baardcollecte by thebigfatfrogs
  • A by A
    • surfen in de bergen by Ies
  • luzebollen en baardmannen by Carloesdesnoespardoes
    • reizen met kleine knakkers by Ies


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active